دولت سیزدهم با حادثه سقوط بالگرد و درگذشت ابراهیم رئیسی زودتر از موعد به پایان رسید، اما سرنوشت وزرای این دولت به شدت متنوع و جالب توجه بود. برخی از وزرا به دانشگاه و فعالیتهای کارشناسی برگشتند، در حالی که برخی دیگر مسئولیتهای جدیدی را در ساختار رسمی کشور به عهده گرفتند. این در حالی است که تعدادی از آنها به طور کلی از صحنه سیاست کنار رفتند و نام عدهای دیگر همچنان در خبرها به چشم میخورد.
تداوم فعالیت در دولت جدید
دولت سیزدهم در مرداد ۱۴۰۰ شروع به کار کرد و پس از درگذشت رئیسی در اردیبهشت ۱۴۰۳، دولت چهاردهم به ریاست مسعود پزشکیان تشکیل شد. در این میان، سیداسماعیل خطیب و امینحسین رحیمی از وزرای کلیدی دولت رئیسی که در دولت جدید نیز به مسئولیتهای خود ادامه دادند، نمونههای بارز این تداوم هستند. این موضوع نشان میدهد که تغییر دولت لزوماً به معنای کنار رفتن تمام مدیران قبلی نیست و برخی از آنها به دلیل سابقه و جایگاه خود میتوانند در دولت جدید نیز به فعالیت ادامه دهند.
بیشتر بخوانید: نشست محرمانه آمریکا، اسرائیل و کشورهای عربی در آلمان درباره ایران
مسیر متفاوت وزرا
اما در میان وزرای اقتصادی، احسان خاندوزی یکی از جالبترین نمونههاست. او که در دولت سیزدهم وزیر امور اقتصادی و دارایی بود، پس از پایان دولت از فضای اجرایی فاصله گرفت و به فعالیتهای دانشگاهی روی آورد. با این حال، در شهریور ۱۴۰۵ او به عنوان رئیس کارگروه بررسیهای اقتصادی معاونت بررسی دفتر رهبر جمهوری اسلامی معرفی شد و این نشاندهنده این است که پایان وزارت برای خاندوزی به معنای پایان حضور او در ساختار رسمی نبوده است.
در مقابل، عیسی زارعپور، وزیر ارتباطات، و بهرام عیناللهی، وزیر بهداشت، پس از پایان دولت سیزدهم به فعالیتهای دانشگاهی و کارشناسی برگشتند و دیگر در کابینه حضور نداشتند. این در حالی است که سیدجواد ساداتینژاد، وزیر پیشین جهاد کشاورزی، به دلیل ارتباطش با پروندههای فساد، پیش از پایان دولت از کابینه جدا شد.
سرنوشت حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه، نیز به طور غمانگیزی در حادثه سقوط بالگرد به پایان رسید و پرونده وزارت او نه با تغییر دولت، بلکه با همان حادثه بسته شد. این تحولات نشان میدهند که هر یک از وزرای دولت سیزدهم سرنوشت متفاوتی را تجربه کردهاند.
بیشتر بخوانید: وزارت خزانهداری آمریکا نشستهایی برای فشار به ایران برگزار میکند
