سیروس ابراهیمزاده، بازیگر و کارگردان نامدار تئاتر، درگذشت و جامعه هنری کشور را در غم و اندوه فرو برد. فقدان این هنرمند فرهیخته، که در طول سالها فعالیت خود نقشهای ماندگاری را در عرصه رادیو، تلویزیون و تئاتر ایفا کرده بود، به شدت احساس میشود.
زندگی و تحصیلات سیروس ابراهیمزاده
سیروس ابراهیمزاده در سال ۱۳۱۶ در اردبیل به دنیا آمد و تحصیلات مقدماتی خود را در ایران گذراند. او سپس برای تحصیل در رشته تئاتر به انگلستان رفت و در دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبیات انگلیسی نیز تحصیل کرد. ابراهیمزاده همزمان در رشته موسیقی دانشگاه بیرمنگام نیز فارغالتحصیل شد و این دو رشته به وضوح در کارهای هنریاش نمایان بود.
بیشتر بخوانید: صمد حسن زاده: مسائل اقتصادی کشور با تعامل همه دستگاهها قابل حل است
آغاز فعالیتهای هنری
فعالیتهای هنری سیروس ابراهیمزاده از سال ۱۳۳۴ با همکاری با زندهیاد مصطفی اسکویی در تئاتر آناهیتا آغاز شد. او به عنوان یک هنرمند بااستعداد، در فیلمهایی چون کمالالملک، هتل کارتن، شمعی در باد و مسافر ری به ایفای نقش پرداخت و نام خود را در تاریخ سینمای ایران ثبت کرد. ابراهیمزاده همچنین در سال ۱۳۳۶ اولین تجربه کارگردانی خود را آغاز کرد و آخرین اجرای او در مقام کارگردان به نمایش «لازاروس» در سال ۱۳۷۶ در مجموعه تئاتر شهر برمیگردد.
احترام برومند، یکی از هنرمندان برجسته کشور، با ابراز تاسف از درگذشت سیروس ابراهیمزاده گفت: "فقدان ایشان را به جامعه هنرمندان ایران و همه هنردوستان کشورمان تسلیت میگویم. من و خانوادهام همدرد ایشان در غم از دست دادن دوست عزیزمان هستیم، روحشان در آرامش." این جمله نشاندهنده تاثیر عمیق ابراهیمزاده بر هنرمندان دیگر و همچنین عشق و احترامی است که به وی قائل بودند.
پیامدها و واکنشها
درگذشت سیروس ابراهیمزاده نه تنها جامعه هنری، بلکه تمام هنردوستان را متاثر کرد. هنرمندان و علاقهمندان به هنر در شبکههای اجتماعی به سرعت واکنش نشان دادند و یاد و خاطره او را گرامی داشتند. بسیاری بر این باورند که فقدان این هنرمند فرهیخته، خلاء بزرگی در عرصه هنرهای نمایشی کشور ایجاد خواهد کرد. ابراهیمزاده با آثارش نه تنها در عرصه تئاتر و سینما، بلکه به عنوان یک الگوی فرهنگی، تاثیرات عمیقی بر نسلهای جدید هنرمندان گذاشت.
بهراستی که سیروس ابراهیمزاده، هنرمندی بود که با تلاش و زحمت خود، درخت هنر را در سرزمیناش آبیاری کرد و حالا که دیگر در میان ما نیست، یاد و نام او همیشه زنده خواهد ماند. او نه تنها یک هنرمند، بلکه یک معلم و راهنما برای بسیاری از هنرمندان جوان بود. روحش شاد و یادش گرامی باد.
بیشتر بخوانید: الیف ارالپ؛ نامزد حزب چپ، شانس بزرگی برای شهرداری برلین دارد
