مهاجرت فرزندان مسئولان دولتی به خارج از کشور، به ویژه در روزهای اخیر، به یکی از موضوعات جنجالی تبدیل شده است. رئیس جمهور به مسئولان اخطار داده که اگر فرزندانشان مهاجرت کنند، خودشان نیز باید ایران را ترک کنند. این وضعیت نه تنها مختص به دولت سیزدهم است بلکه به دولتی قبل و دیگر دولت‌ها نیز مربوط می‌شود و به چالشی جدی برای حاکمیت تبدیل شده است.
نگاه دوگانه به مهاجرت
دولت‌های مختلف همواره بر وطن‌پرستی و مبارزه با استکبار تأکید کرده‌اند، اما آمارها نشان می‌دهد که فرزندان مدیران، به ویژه در میان اقشار مرفه، به زندگی در کشورهای غربی تمایل دارند. این تغییر در نگاه به مهاجرت، به گفته کارشناسان، از دوران قاجار شروع شده و در دوران پهلوی نیز رواج داشت. سیدجواد میری، جامعه‌شناس، معتقد است که مهاجرت در بین ایرانیان از هر طبقه‌ای وجود دارد، اما مسئولان به دلیل توان مالی خود، می‌توانند خانواده‌هایشان را به خارج اعزام کنند.
بیشتر بخوانید: روح‌الله لک علی‌آبادی و چالش تعرفه واردات خودرو
مبارزه با استکبار یا فرصت‌طلبی؟
میری در ادامه می‌گوید که برخی از مسئولان مهاجرت فرزندانشان را به‌نوعی مبارزه با استکبار می‌دانند و معتقدند که حضور در کشورهای غربی می‌تواند برای ایران مفید باشد. اما واقعیت این است که این نگاه دیگر در سیاست‌های برخی از مسئولان نقشی ندارد و اشتیاق زندگی در جوامع غربی در حال افزایش است. این وضعیت نه تنها به مسئولان بالایی مربوط می‌شود بلکه آمار مهاجرت فرزندان مدیران میانی نیز تعجب‌آور است.
بر اساس گفته‌های میری، جامعه ایرانی به دلیل نوسانات اقتصادی و اجتماعی، به تمدن غرب دلبسته شده و این می‌تواند صدمات جبران‌ناپذیری به کشور وارد کند. او همچنین بر این باور است که دافعه زندگی در ایران باید در قالب بحث‌های جامعه‌شناسی بررسی شود و این موضوع نیازمند دیالوگ و بررسی‌های عمیق‌تری است.
در نهایت، مسئولان کنونی باید با تغییرات ساختاری جامعه، تعادلی میان طبقات مختلف جامعه ایجاد کنند تا ناعدالتی طبقاتی کاهش یابد. این در حالی است که خانواده‌های مرفه، به راحتی می‌توانند شرایط تحصیل فرزندانشان را در کشورهای غربی فراهم کنند و این خود به نوعی تثبیت شبکه حاکمیت آن‌ها در آینده محسوب می‌شود.
بیشتر بخوانید: معرفی آقازاده‌های فوتبال؛ ستاره‌های آینده‌دار با والدین مشهور · بریتانیا پس از ۳۰ ساعت در دریا، پناهجویان را به خشکی منتقل کرد
