حمله به پرتابگرهای سپاه پاسداران در جزیره لارک، به عنوان نقطه عطفی در تنشهای نظامی میان ایران و آمریکا شناخته میشود. در روز ۳۰ اوت (۸ شهریور)، سنتکام، فرماندهی مرکزی ایالات متحده، اعلام کرد که دو پرتابگر را مورد هدف قرار داده است. این پرتابگرها به گفتهٔ مقامات آمریکایی، برای شلیک راکتهای حامل مین دریایی به سوی تنگه هرمز آماده میشدند.
آغاز درگیریها و واکنشها
تیم هاوکینز، سخنگوی سنتکام، همچنین تصریح کرد که نیروهای سپاه در حال آمادهسازی برای شلیک این راکتها بودند. واکنش ایران به این حمله، هدف قرار دادن پایگاه نیروهای آمریکایی در اردن با موشک بود و به این ترتیب، دور تازهای از حملات متقابل میان دو کشور آغاز شد.
بیشتر بخوانید: ترکیه به جای پول گاز، به ایران غذا و دارو میدهد
این حادثه تنها دو روز پس از اعلام فرماندهی مرکزی آمریکا مبنی بر پاکسازی مینهای کارگذاشتهشده در مسیرهای بینالمللی تنگه هرمز رخ داد. روزنامه فایننشال تایمز گزارش داد که این عملیات به مدت چهار ماه به طول انجامید و با حضور غواصان نیروی دریایی آمریکا و استفاده از قایقهای رباتیک و تجهیزات بدون سرنشین زیرسطحی انجام شد.
فراهم آوردن زمینههای جدید در مینگذاری
پیشینهٔ این سامانه به رزمایش «پیامبر اعظم ۱۹» نیروی دریایی سپاه در بهمن ۱۴۰۳ (ژانویه ۲۰۲۵) بازمیگردد. در این رزمایش، تصاویری از شلیک چند راکت از پرتابگرهای نصبشده بر کامیون منتشر شد. این رسانهها ادعا کردند که این راکتها میتوانند مینهای دریایی را به آب بیندازند. با این حال، دربارهٔ امکان فنی این ادعاها توضیحات کافی ارائه نشد.
به گفتهٔ کارشناسان، مینگذاری به مراتب به منابع کمتری نسبت به عملیات مقابله با مین نیاز دارد و بهسرعت انجام میشود. اسکات ساویتز، مهندس ارشد موسسه رند، در این باره گفت: «ایجاد یک میدان مین ممکن است چند ساعت طول بکشد، در حالی که باز کردن مسیر از میان آن میتواند روزها یا هفتهها زمان ببرد.»
خطرات ناشی از مینهای دریایی
وزن محمولهای که راکت میتواند حمل کند، اندازهٔ مین را نیز محدود میکند. برخی کارشناسان ظرفیت محموله فجر-۵ را حدود ۹۰ کیلوگرم برآورد کردهاند. این وزن کمتر از بسیاری از مینهای دریایی متعارف آمریکا و چین است، اما خطر اصلی این مینهای کوچک از پخش شدن آنها در مسیر عبور کشتیها ناشی میشود. برخورد با چند مین میتواند یک شناور را از حرکت بیندازد و آسیب هر چند محدود به چند کشتی تجاری ممکن است شرکتهای کشتیرانی را به تغییر مسیر یا توقف رفتوآمد در منطقه وادارد.
با توجه به بیثباتیهای اخیر و افزایش تنشها در منطقه، این حملات و تهدیدات نظامی میتواند تبعات جدی برای کشتیرانی بینالمللی و امنیت دریایی به همراه داشته باشد. در این میان، استراتژی ایران در استفاده از راکتهای حامل مین دریایی، به عنوان یک ابزار جدید در جنگهای مدرن، میتواند به تغییر موازنه قدرت در منطقه منجر شود.
بیشتر بخوانید: روسیه از پهپادهای حامل اورانیوم ضعیفشده در اوکراین استفاده میکند · تشدید درگیریهای یمن و چالشهای پیش روی ایران
