سنگاپور در سال ۱۹۶۵، هنگام استقلال، کشوری کوچک، فاقد منابع طبیعی، گرفتار بیکاری، فقر و بحران مسکن بود. درآمد سرانه‌ای در حدود چندصد دلار داشت؛ امروز تولید ناخالص داخلی سرانه آن به حدود ۹۹ هزار دلار رسیده و تورم سالانه در سال ۲۰۲۵ فقط ۰٫۹ درصد بوده است. راز این جهش تاریخی را می‌توان در پنج محور خلاصه کرد:
حکمرانی شایسته و پاکدست
مبارزه جدی با فساد، قانون‌مداری، پاسخ‌گویی و انتخاب مدیران براساس تخصص و کارآمدی، از جمله عوامل کلیدی موفقیت سنگاپور به شمار می‌روند. این کشور با اجرای سیاست‌های شفاف و کارآمد، اعتماد عمومی را جلب کرده و به یک الگوی حکمرانی تبدیل شده است.
بیشتر بخوانید: عیادت نمایندگان رهبر انقلاب از حضرت آیت‌الله وحید خراسانی
اقتصاد مولد و جهانی
جذب سرمایه‌گذاری خارجی، توسعه صادرات و تجارت آزاد از دیگر ارکان موفقیت اقتصادی سنگاپور است. این کشور به قطب مالی، صنعتی و فناوری جهان تبدیل شده و توانسته است با ایجاد بسترهای مناسب، فعالیت‌های اقتصادی را در سطح جهانی گسترش دهد.
سرمایه انسانی نیز یکی از عوامل مهم در توسعه سنگاپور است. آموزش باکیفیت، مهارت‌آموزی و پیوند دانشگاه و صنعت باعث شده تا نیروی انسانی متخصص و کارآمدی تربیت شود. این رویکرد نه تنها به رشد اقتصادی کمک کرده، بلکه باعث افزایش کیفیت زندگی شهروندان نیز شده است.
ثبات و امنیت اقتصادی
انضباط مالی و سیاست‌گذاری قابل پیش‌بینی در سنگاپور از دیگر عواملی است که به ایجاد یک محیط اقتصادی سالم و مطمئن منجر شده است. کنترل تورم و اعتمادسازی برای سرمایه‌گذاران و شهروندان، از جمله استراتژی‌های موفق این کشور در حفظ ثبات اقتصادی بوده است.
عدالت اجتماعی و آینده‌نگری
سنگاپور با توسعه مسکن عمومی، حمل‌ونقل و خدمات عمومی به عدالت اجتماعی توجه ویژه‌ای دارد. برنامه‌ریزی بلندمدت برای نسل‌های آینده، یکی از ویژگی‌های بارز این کشور به شمار می‌رود که می‌تواند الگویی برای سایر کشورها از جمله ایران باشد.
سنگاپور نفت، گاز و منابع طبیعی ایران را نداشت؛ اما با سرمایه اجتماعی، مدیریت علمی، عقلانیت اقتصادی و تعامل سازنده با جهان، ثروت آفرید. ایران برای توسعه، بیش از هر چیز به تغییر کیفیت حکمرانی، بازسازی اعتماد عمومی، شایسته‌سالاری، آزادی اقتصادی و آشتی با جهان نیاز دارد.
سنگاپور ثابت کرد که ثروت کشورها فقط زیر زمین نیست؛ در عقلانیت مدیران، توانایی مردم و کیفیت نهادهای حکمرانی است. ایران با این همه ظرفیت، نباید اسیر فقرِ مدیریت و فرصت‌سوزی باشد.
بیشتر بخوانید: پارلمان اروپا و تلاش برای مقابله با سرکوب فرامرزی مخالفان جمهوری اسلامی · بدهی‌ها چگونه بودجه توسعه کشورهای درحال‌توسعه را بلعیده‌اند
